دفاع شخصی یک مسئله فمنیستی است

خشونت علیه زنان موضوع تازه و مربوط به جامعه خاصی نیست. زنان معمولا به نحوی با این پدیده آشنا هستند. بنا به تعریف سازمان ملل متحد، خشونت علیه زنان شامل هرگونه اقدام خشونت آمیز منجر به آسیب بدنی، جنسی و روانی زنان است. سازمان ها و انجمن ها بیشماربین امللی نیزدر مورد آموزش های خاص برای زنان فعال بوده اند با این هدف که به زنان یاد بدهند خشونت علیه زنان چیست. آموزش از راه رسانه های عمومی با توجه  به شرایط متفاوت  سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی به صورت های مختلفی مثل فیلم، مقالات و سخنرانی ها ارائه می شود. ولی هیچ توجه کرده اید که هدف آموزش ها معمولا شناخت خشونت ( تعریف خشونت ) و یا راه های مصونیت از خشونت است؟ مثلا این که زنان یاد بگیرند اصولا چه رفتارهایی "خشونت" محسوب می شود یا چطوراز خشونت دوربمانند. کمتر می بینیم که مخاطب آموزش مردان باشند و مثلا به آن ها یاد داده شود که رفتار خشونت آمیز چیست و چطوررفتاررا با قدرت فیزیکی مردانه اشتباه نگیرند. بیشترما زنان می دانیم که نباید به تنهایی و در تاریکی به جاهای خلوت یا پارک ها برویم که خوب معمولا هم نمی رویم!  اما آیا فرار از تاریکی و یا مکان های خلوت راه درست رویارویی با خشونت است؟ آیا دوری از افراد غریبه مشکل خشونت علیه زنان را حل می کند؟ مثلا درشرایط جاضر که زنان و دختران زیادی مجبورند در شیفت های شبانه کار کنند، می توانیم از زنان بخواهیم که در تاریکی شب بیرون از خانه نمانند؟ آیا اصولا خشونت علیه زنان بیشتردر خیابان های خلوت یا تاریک و توسط افراد غریبه اتفاق می افتد؟

خانم سیلویا بارو استاد فلسفه و علاقمند به موضوع استقلال و آزادی فردی در یک تحقیق دانشگاهی[1] در مورد خشونت علیه زنان توضیح می دهد. او همچنین  به آمارهای جالبی  در باره خشونت اشاره می کند. به عنوان مثال نتیجه یک نظرسنجی در امریکا با حضور بیش از 16000 هزار نفر درمورد تجاوز جنسی  را این گونه ذکر می کند: از هر پنج زن امریکایی یک زن و از هر هفتاد و یک مرد امریکایی یک مرد مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند.

به عقیده من، آمار و ارقام هرگز واقعی نیستند، چون نمی توانند "سکوت" را ثبت کنند! اما نکته جالب برای من در این مقاله و چند مقاله دیگر که در باره همین موضوع خواندم (بعضی صرفا عقاید شخصی بودند) این است که زنان از ابتدای کودکی  با ترس از خشونت فیزیکی یا جنسی توسط افراد غریبه آشنا می شوند و یاد می گیرند که باید از تماس یا نزدیک شدن به افراد غریبه خودداری کنند. این ترس برای بیشتر زنان تا زمانی که زنده هستند باقی می ماند حتی اگر هرگز چنین اتفاقی در زندگی اشان پیش نیاید. اما جالب این جاست که خانم بارو اشاره می کند علیرغم تصور عمومی در مورد خشونت علیه زنان، بیشترین آمار خشونت علیه زنان درامن ترین محیط آشنا یعنی "خانه " و توسط آشناترین افراد یعنی "شوهر، شریک جنسی، دوست پسر، نا پدری ، پدر، برادر" و کلا افراد آشنا از جنس مذکر صورت می گیرد.

در این تحقیق دانشگاهی، آموزش دفاع شخصی برای زنان به عنوان راهی عملی برای رویارویی با خشونت معرفی شده است. این خانم فیلسوف معتقد است که  آموزش دفاع شخصی به جای فرار و افزایش ترس و وحشت، نحوه رویارویی به صورت فعال را به زنان می آموزد.  آموزش دفاع شخصی اعتماد بنفس دختران وزنان را بالا می برد وبخشی از ناهنجاری های مرد سالارانه در جامعه را کم می      کند.  شما چه فکر می کنید؟

!پاسخ به خشونت با خشونت

[1] Burrow, S. (2012) Protecting One’s Commitment: Integrity and Self Defence, International Journal of Applied Philosophy 26 (1).

Retrieved from: https://www.academia.edu/1584613/Protecting_Ones_Commitments